กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
ฟรี Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย Cindylala, del2ica, UnderTable www.thaisubs.com 11 มกราคม, 2014 19.05 น
ถ้าเธอยังไม่อยากให้คำตอบตอนนี้
ค่อยตอบทีหลังก็ได้นะ
ไม่
ฉันจะให้คำตอบนายตอนนี้เลย
คำตอบของฉันคือ
เป็นอะไรไปเหรอ
ความรู้สึกแปลกๆนี่อะไรกัน
เหมือนกับว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
หา
เดจาวูน่ะเหรอ
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
ยังไงก็เถอะ ฉันรู้สึกแปลกๆ
ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน
แค่วินาทีเดียวแต่กลับรู้สึก เหมือนกับว่านานแสนนาน
แล้วเธอ...
เธอจะไม่ให้คำตอบฉันเหรอ
ฉันขอโทษนะ
ทำไมล่ะ
เมื่อกี้ฉันกำลังจะตอบตกลง
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า นั่นเป็นความรักหรือเปล่า
แต่ถ้าใช่...
พ่อแม่ของฉัน
และโลกนี้ก็คงไม่ยุ่งเหยิงขนาดนี้
ฉันกำลังคิดจะหลอกตัวเอง ให้เป็นตามแบบที่นายบอกบอก
ว่ามิตรภาพของนายกับฉัน และความรู้สึก สบายใจเวลาที่อยู่กับนายคือความรัก
และเพื่อที่ฉันจะได้ยกระดับสถานะของตัวเอง
เพื่อที่ฉันจะได้ใช้ชีวิตอู้ฟู่หรูหรา
และนั่นก็อาจจะทำให้แม่ของฉันสมปราถนา
แต่ยังไงก็ตาม
ฉันขอโทษจริงๆ
ที่เปลี่ยนใจในเสี้ยววินาทีสุดท้าย
ฉันทำไม่ได้จริงๆ
เธอเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากนะ ชอนซองอี
อะไรนะ
เธอบอกว่ากำลังจะตอบตกลง
นั่นหมายความว่าเธอ ได้ทบทวนเรื่องของเราแล้ว
เมื่อก่อนพอฉันพูดอะไรแบบนี้...
"ไปซะ"
เธอจะโต้ตอบแบบนี้
ดูเหมือนว่าในที่สุด ความสัมพันธ์ของเราก็ก้าวหน้าขึ้นอีกนะ
นี่ ไม่ใช่อย่างนั้นนะ..
นี่...
"ฉันกำลังจะตอบตกลง"
ฉันได้ยินแค่นั้นล่ะ เข้าใจไหม
ฉันแน่ใจว่าจะมีสักวันที่เธอจะตอบตกลง
นั่นเป็นครั้งแรก
ที่ฉันอยากจะปกป้องใครสักคน
แต่ฉันไม่สามารถทำอะไรเพื่อเธอได้เลย
และต้องสูญเสียคนๆนั้นไป
นั่นเป็นครั้งแรกหลังจากที่มายังโลกใบนี้
ที่ฉันได้รู้จักความตาย
รู้ไหมว่าทำไมคนถึงได้กลัวความตาย
เพราะว่าเขาจะกลายเป็นคนที่ถูกลืม
เพราะถึงแม้ว่าผมจะจากไปแล้ว
โลกใบนี้
ก็จะยังคงเหมือนเดิม
และคงมีผมเพียงคนเดียวที่จะถูกลืม
ผมไม่ได้กลัว
ถึงแม้ว่าผมจะจากโลกใบนี้ไปยังโลกอื่นแล้ว
ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครจำผมได้
ผมก็ไม่สนใจ
แต่ตอนนี้
ผมคิดว่าผมเริ่มกลัวนิดหน่อย
มีคนๆหนึ่งปรากฏตัวขึ้น
คนที่ผม ไม่อยากให้เขาลืมผม
ในช่วงเวลานี้
ตอนที่ผมจะต้องจากไปยังโลกอื่นพอดี
ตอนที่ 7
ฮวีคยอง
นายเมาเหรอ
อ้อ ยูเซมี
เพื่อนที่รักของฉัน
ยูเซมี
ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
นั่งสิ
นายดื่มไม่เก่งนี่นา
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ชอนซองอี
ฉันคงจะไม่ใช่ผู้ชายสำหรับเขาจริงๆ
ฉันขี้ขลาดจริงๆที่พยายามล่อเขาด้วยเงิน
เพราะว่าเขาตกอยู่ในสถานะที่ลำบาก
ฉันคิดว่า ตอนนั้นเขาน่าจะมาหาฉัน
แต่ เป็นไงล่ะ
เขาปฏิเสธเหรอ
งั้น เขาปฏิเสธสินะ
นายหยุดสักทีไม่ได้เหรอ นายทำมามากแล้วนะ
แล้วเธอล่ะ
ทำแบบนั้นได้เหรอ
หัวใจของเธอ
ทำตามที่
เธอสั่งมันให้ทำเสมอเหรอ
ฉันทำไม่ได้จริงๆ
น่าขายหน้าจริงๆ
เธอคิดว่าชอนซองอี
กำลังรอผู้ชายคนนั้นอยู่จริงๆหรือเปล่า
เธอรู้จักผู้ชายคนนั้น ที่ช่วยเขาจากอุบัติเหตุไหม
ผู้ชายที่เหมือนก๊อบลินคนนั้นน่ะ
ฮวีคยอง
ฉันคิดว่าฉันเห็นผู้ชายคนนั้น
ฉันเองก็ไม่อยากเชื่อ
แต่ฉันคิดว่าเป็นคนเดียวกันจริงๆ
ฮวีคยอง
ฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
ฉันก็...
ไม่สามารถบังคับหัวใจตัวเองได้
เอ่ สงสัยจะไม่อยู่นะ
หรือเรื่องเขากับฮวีคยองกำลังไปได้สวย
งั้นเราฝากของไว้ที่ยาม แล้วกลับกันเถอะแม่
ได้ไง ตั้งแต่พี่แกย้ายบ้านใหม่ เรายังไม่ได้มาเยี่ยมเลยนะ
อย่างน้อยเราก็น่าจะได้เห็น ว่าพี่แกความเป็นอยู่เป็นไง
แล้วเราจะเข้าไปได้ไงล่ะแม่ พี่เขาก็ไม่ยอมรับสายเลย
เดี๋ยวแม่จัดการเอง รหัสผ่าน พี่แกเดาง่ายจะตาย
ลองเลขท้ายโทรศัพท์มือถือก่อน
รหัสผ่านไม่ถูกต้อง
ไม่ใช่นี่ แล้วอะไรล่ะ
เหอะ
แม่รู้ได้ไงน่ะ
ยัยเด็กนี่ตั้งรหัสยากๆ ไม่เป็นหรอก
ลืมตลอด
อะไรเนี่ย
แกนั่นแหละ อยู่บ้านแล้วทำไม ถึงไม่ยอมเปิดประตู
หนู ชองซองอีนะแม่
แค่กริ่งดังจะให้หนูวิ่งแล่นไปเปิดประตูเลยเหรอ ความปลอดภัยต้องมาก่อนสิแม่
ห่วงเรื่องความปลอดภัยแต่ ตั้งรหัสผ่าน 1111 เนี่ยนะ
ลิงยังเข้ามาได้เลย
สุดยอด แม่รู้ได้ไงอ่ะ
รีบไปบ้วนปากเลยแก ซ๊กม๊กจริงๆ
แง่ะ...
ยูนแจ ไปดูซิ
อะไรเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน
พี่แกคงไม่ได้ย่ำแย่เท่าไหร่หรอก
ดูซิ ยังมีแฟนๆส่งของมาให้อยู่เลย
เป็นอะไรเหรอแม่ เกิดอะไรขึ้น
อย่าดูนะ อย่าดู
หนะ...หนูตาย
แกสมควรตาย
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
เป็นบ้าอะไรกันเนี่ย
แจ้งความดีกว่าแม่
เดี๋ยวก็ได้มีประเด็นใหม่อีกหรอก
ตอนนี้ แค่ได้ยินชื่อพี่แก คนก็ยี้แล้ว
จะทำอะไรก็โดนด่าเละอยู่ดี
หัวเราะก็โดนด่าว่าหน้าไม่อาย ร้องไห้ก็โดนด่าว่าสำออย
ในเกาหลีตอนนี้น่ะ คนเกลียดพี่แกเยอะสุดแล้ว
ขอบคุณนะแม่ หนูล่ะปลื้มจริงๆ
ช่างเหอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปพบ ตัวแทนอานกับฉันอีกที
ฉันจะตีโพยตีพาย หาเรื่องก่อน ส่วนแกก็เจรจาต่อรองไป
แกทำเงินให้พวกนั้นมาตั้งเท่าไหร่
พวกนั้นควรจะคอยปกป้องแกในเวลาแบบนี้สิ แกกำลังถูกคุกคามอยู่นะ
คุกคามน่ะเหรอ แม่ก็ว่าเกินไป
แม่เห็นน้องหมีตรงโน้นป่ะ
แฟนคลับส่งมาให้หนู แล้วบอกให้หนูสู้ๆ
คงไม่ได้เกลียดหนูซะทุกคนหรอกแม่
แต่ยังไงคนเกลียดก็ยังเยอะกว่าอยู่ดี
แล้วแกจะไปไหนต่อไหนด้วยตัวเอง ทั้งที่ไม่มีผู้จัดการเนี่ยนะ
หนูได้ผู้จัดการใหม่แล้ว เป็นบอดี้การ์ดด้วย
ใครน่ะ
ผู้ส่ง: สถานีตำรวจยองดงโพ โซล
จริงสิ เกือบลืมไปเลย
ฮวีคยองเป็นไงบ้าง
อะไรล่ะ
วันนี้ฮวีคยองได้พูดอะไรกับแกหรือเปล่า
ประมาณว่าขอแต่งงานน่ะ
แม่บอกเขาเรื่องที่หนูชอบขึ้น ชิงช้าสวรรค์ในวันเกิดใช่ไหม
เปล่านะ
แล้วแกตอบตกลงไปหรือเปล่า
ตกลงหรือปฏิเสธ
หนูปฏิเสธไป
ได้ไง ทำไมไม่ตกลงไปล่ะ
แกน่ะโชคดีแค่ไหนแล้ว ที่ฮวีคยองหลงแก หัวปักหัวปำมาจนป่านนี้
เกิดเขาได้สติขึ้นมาแกจะงานเข้านะ
จะเล่นตัวไปถึงไหนกันหะ
หนูไม่ได้เล่นตัวนะ
ถ้าเล่นตัว หนูก็ต้องปฏิเสธไป ทั้งๆที่ใจอยากจะตอบตกลง
แต่นี่หนูตั้งใจตอบปฏิเสธ เพราะหนูให้เกียรติผู้ชายพอ
อ้าว คุณเพิ่งกลับมาเหรอ คุณออกมาก่อนหน้าฉันนี่
นี่แม่กับน้องชายฉันเอง
ยินดีที่ได้รู้จัก ผมโดมินจุนครับ
อ่า ค่ะ คุณคือ...
ที่หนูบอกก่อนหน้านี้ไง เขาเป็นผู้จัดการใหม่หนูเอง
-ผมไม่ได้... -บ้านเข้าก็อยู่ติดๆ นี่เอง ไปมาสะดวก
แล้วก็จบจากฮาร์วาร์ดด้วย ถ้าหนูต้องโกอินเตอร์ หนูก็ต้องการผู้จัการที่เก่งภาษาอังกฤษน่ะ
หนูก็เลยจ้างเขาเป็นพิเศษ
เดี๋ยวนะ
ทีนี้หนูมีผู้จัดการแล้วก็ ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม
นายก็กลับไปด้วยนะ
-เดี๋ยวสิ - บ๊ายบาย
ไม่ใช่นะ
- ปล่อยได้ยัง - อุ๊บส์
โอ๊ะ ซอรี่
อุตส่าห์ไปเรียนถึงอเมริกา แค่แตะนิด แตะหน่อยต้องถือสาด้วย
ที่อเมริกา เขาไม่เคร่งเรื่องแบบนี้นี่นา
ผมไม่มีเพื่อนที่อเมริกา ผมไม่ทราบ
งั้นทั้งที่นี่กับที่อเมริกา ก็ไม่มีเพื่อนเลยเหรอ
คุณน่าจะสำรวจตัวเองได้แล้วนะ
ไอ้นี่นิสัยรักสันโดษ แยกตัวจากสังคมเนี่ย
อ่อ
ผมไม่เคยบอกว่าจะเป็นผู้จัดการให้คุณ
อย่าอ้างแบบนั้นกับคนอื่น
ก็คุณถามว่าจะให้เท่าไหร่ไม่ใช่เหรอ
ก็แค่ถาม แล้วผมตอบตกลงแล้วเหรอ
เล่นตัวเหมือนกันนะเนี่ย
แล้วจะคิดเท่าไหร่ล่ะ เท่าไหร่ถึงจะพอ
อะไร
ผมจะกดรหัสผ่าน
ก็กดไปสิ ถึงฉันเห็นก็ไม่มี ปัญญาจำได้หรอก
ขนาดรหัสผ่านตัวเอง ฉันยังลืมเป็นปกติเลย
ผู้จัดการโด
อย่าเรียกผมแบบนั้น
อย่า
วันก่อนมีคนส่งรูปถ่ายฮันยูราในงานศพมา
วันนี้ ก็ส่งหนูตายอีก
บอกว่าฉันสมควรตาย
เข้ามาสิ
ฉันใช้ชีวิตแบบซุปตาร์มา 15 ปี
แต่ทุกอย่างพังทลายลงมาหมด ภายในเวลาแค่ 2 สัปดาห์
ทุกสิ่งที่ฉันทุ่มเทลงไป ในช่วงเวลานั้น
กลับสูญเปล่า เพียงเพราะข่าวลือ ที่ยังไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย
ฉันมันก็แค่...
นางมารร้ายที่ทำให้นักแสดงสาวสวยต้องตาย
นังผู้หญิงหน้าด้านที่ยังใช้ชีวิตเป็น ปกติได้ทั้งที่เกิดเรื่องแบบนั้น
นั่นล่ะ ฉัน
แต่คุณไม่ได้ทำ แค่นี้ก็พอแล้ว
ฉันเคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน
แต่โลกมันไม่ง่ายแบบนั้น
คนอื่นเขาไม่ได้คิดเหมือนฉันนี่
แล้วฉันจะทำยังไงต่อไปดี
อะไร
ทำไมฉันถึงปฏิเสธไปนะ
ว่าไงนะ
คุณรู้จักฮวีคยองใช่ไหม
วันนี้เขาขอฉันแต่งงาน
ถ้าฉันไม่ได้ต่อสัญญาหลังจาก ที่จ่ายค่ายกเลิกโฆษณาแล้ว
ฉันก็คงไม่ต่างจากคนสิ้นเนื้อประดาตัว
เพราะแม่ฉันใช้เงินอย่างกับเบี้ย
แต่ถึงฉันจะถังแตก ก็ทำตัวเป็นขอทานไม่ได้ เพราะมีสายตามากมายจับจ้องฉันอยู่
อนาคตฉันริบหรี่มากๆ
วันนี้เขาพูดว่า
เขาจะดูแลรับผิดชอบฉันและครอบครัว
ไปจนวันตาย
เขาจะให้ฉันกินดีอยู่ดีมีความสุข
แล้วทำไมคุณถึงปฏิเสธเขาไปล่ะ
ก็นั่นน่ะสิ ทำไม
ฉันควรตอบตกลงเขาไปดีไหม
ตกลงบ้าอะไรล่ะ
การถกเถียงเรื่องฐานะความร่ำรวย ในระหว่างการตกลงเรื่องแต่งงาน
เป็นสิ่งหยาบคาย
ใครบอก
มันอยู่ในมยองชิมโบกัม (ตำราขงจื๊อว่าด้วยเรื่องศีลธรรมในสมัยโชซอน)
บอกฉันมาตามตรงนะ
คุณจบมาจากฮาวาร์ดหรือชองฮักดงกันแน่ (หมู่บ้านที่คงความเป็นเกาหลีโบราณไว้)
คนเรานี่หัวโบราณและน่าเบื่อ มากขนาดนี้ได้ยังไงกัน
คุณไม่ได้รู้จักมยองชิมโบกันดีด้วยซ้ำ
คุณรู้ไหมว่าในนั้นมีสุภาษิตดีๆมากแค่ไหม
รวมถึงอันนี้ด้วยหรือเปล่า
ให้ความช่วยเหลือเมื่อเพื่อนบ้าน มีปัญหาทันทีโดยไม่ลังเลใจ
ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป อยู่ข้างๆฉันนะ
โอเคนะ
อยู่ข้างๆคุณเหรอ
แล้วผมจะคิดดูอีกที
♫ ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
♫ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรอยู่
♫ ในหัวใจของฉัน
♫ ฉันสามารถรู้สึกได้ถึงเธอ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีองค์หญิงแสนสวยพระองค์หนึ่ง
ดั่งดวงดาวที่ส่องแสงเป็นประกาย บนท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิดไร้ดวงจันทร์
องค์หญิงทรงส่องแสงเป็นประกายดังดาวดวงนั้น
♫ ไม่มีใครอีกแล้ว ที่จะอยู่ในสายตาของฉัน ♫
ด้วยเหตุผลบางประการ... ♫ ในหัวใจของฉัน ♫
เอ็ดเวิร์ดรู้สึกว่าคำเหล่านี้ทำให้เขาอบอุ่นใจ เขาจึงรำพึงรำพันกับตัวเอง ♫ เพราะเธอนั้นส่องแสงเป็นประกายเหมือนดวงดาว ♫
ดั่งดวงดาวที่ส่องแสงเป็นประกาย บนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดไร้ดวงจันทร์
♫ ถ้าสักวันหนึ่งฉันได้พบกับเธอ ความหวังเดียวของฉันก็คือ ♫
ดั่งดวงดาวที่ส่องแสงทอประกาย ♫ ในวันสุดท้ายนั้น ♫
บนท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิดไร้ดวงจันทร์ ♫ เธอจะมาหาฉัน ♫
♫ ฉันจะจำเธอได้แน่นอน
♫ และวันนี้ก็ผ่านไปอีกวันหนึ่ง
ระหว่างที่เขากำลังพูดกับตัวเอง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ♫ ฉันก็ยังไม่สามารถบอกเธอได้ว่าฉันรักเธอ ♫
ดวงอาทิตย์ก็เริ่มขึ้น ♫ ในระยะห่างสั้นๆข้างหลังเธอนั้น ♫
♫ ฉันกำลังยิ้มอยู่
ลูกชายที่น่าสงสาร ที่ต้อง ไปทำงานตั้งแต่เช้าของแม่
ดูหน้าลูกสิ ซูบตอบเชียว
ผมไม่เป็นไรครับ
ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะลูก
แล้วลูกได้กินยาบำรุง ที่แม่เตรียมให้หรือเปล่า
แม่คะ เห็นพี่เขาเป็น เด็กเตรียมสอบเข้ามหาลัยหรือไงคะ
นี่แม่เป็นพี่เลี้ยงเด็ก ของคนอายุมากกว่า 30 ปีหรือไงคะ
รอให้เขาแต่งงานก่อนเถอะ
แล้วสุดท้ายแม่ก็จะต้องเสีย ลูกชายสุดหล่อของแม่ให้ผู้หญิงคนอื่นไป
แม่ก็ต้องทำทุกอย่าง ในระหว่างที่ยังทำได้แบบนี้แหละ
อ้อ ใช่
แม่ซื้อเสื้อใหม่มาให้ลูกน่ะ
ใส่ไปทำงานนะลูก เดี๋ยวแม่ไปเอามาให้
ครับ
พี่คะ
อะไรเหรอ
เมื่อวานนี้ตอนที่ฉันเข้าไปในห้องของพี่
ฉันเห็นนี่น่ะค่ะ
นี่ เธอมาเอาไปแบบนี้ไม่ได้นะ
คนในรูปเป็นใครเหรอคะ
ฉันไม่รู้
นี่ถือเป็นความลับการสืบสวนด้วยเหรอคะ
ฉันไม่รู้จริงๆ ฉันต้องสืบให้รู้ให้ได้
ขอโทษด้วยนะ ที่ต้องขอให้คุณมาที่นี่
ขอโทษ (กับผีน่ะสิ)
ทำไมวันนั้นคุณถึงรีบไป
ผมมีธุระด่วนน่ะ
คุณรู้ไหมว่าวันนั้น ผมต้องเสียค่าปรับไปเท่าไร
จอดรถผิดกฏหมาย ค่ายกรถ
แล้วก็ค่าปรับข้ามถนนผิดกฏหมายอีก... รวมๆแล้ว ผมต้องจ่ายไปมากกว่า $100...
แต่
คุณถึงเรียกผมมาในฐานะ พยานผู้เห็นเหตุการณ์ทำไม
หลังจากได้ตรวจดูกล้องวงจรปิดแล้ว เราสังเกตเห็นว่าคุณก็อยู่ในที่เกิดเหตุด้วย
รวมถึง ในกล้องวงจรปิดที่ร้านทำผมในชอนดัมดง ที่ฮันยูรากับชอนซองอีไปใช้บริการ
เราก็เห็นคุณอีก
พอสืบค้นเพิ่มเติมเราก็พบว่าคุณอาศัยอยู่ ในอพาร์ทเม้นท์ห้องติดกับคุณชอนซองอี
แล้วคุณก็ยังเป็นอาจารย์ของคุณชอนซองอี ในวิชาที่เธอลงทะเบียนเรียนด้วย
ทั้งหมดนี้ เป็นเรื่องบังเอิญหรือ
คุณก็เลยสงสัยว่าผมมีส่วนเกี่ยวข้อง กับเหตุการณ์นั้นหรือ
ครับ เพราะอย่างไรแล้ว เพราะหน้าที่ของเรา คือต้องสงสัยเอาไว้ก่อน
ในทุกๆวัน ผมจะเขียนบันทึก
หลังจากที่ผมได้รับหมายเรียก ผมจึงอ่านบันทึกของผมอย่างละเอียด
เพื่อดูว่าในวันเกิดเหตุนั้น ผมทำอะไรบ้าง
เพราะว่าผมมีนัดกับเพื่อนทนาย ที่รู้จักกันดีคนหนึ่ง
วันนั้นผมก็เลยกลับบ้านประมาณเที่ยงคืน
ตอนเกิดเหตุนี่เป็นเวลาเท่าไรครับ
ประมาณ 23:30 น. ถึง 00:30 น. ครับ
เท่าที่ผมทราบมา สถานที่เกิดเหตุ ก็คือบนเรือกลางแม่น้ำฮัน
สำหรับคนที่อยู่ที่บ้านในแดชิดงตอนนั้น
จะเป็นไปได้หรือครับที่ผมจะไปปรากฏตัว ในที่เกิดเหตุได้ใน 30 นาที
มีใครที่สามารถยืนยันได้ไหม ว่าตอนนั้นคุณอยู่ที่บ้าน
มีกล้องวงจรปิดในลิฟต์ที่ตึกที่ผมอยู่ครับ
เขาไม่ได้โกหก
เป็นความจริง ยิ่งไปกว่านั้น ภาพยังชัดแจ๋วอีกต่างหาก
อย่างที่เขาว่านั่นแหละ การจะไปกลับเรือ
ที่อยู่กลางแม่น้ำฮันใน 30 นาที มันเป็นไปไม่ได้
แม้แต่ภาพในวงจรปิด
ก็เห็นแค่ว่าเขากลับเข้ามาแล้ว
แต่ไม่ได้ออกไปไหนอีก
ข้อแก้ตัวของเขานี่สมบูรณ์จริงๆ
สวัสดีครับ
อ้อ ครับ ผลตรวจสอบลายมือ ออกมาแล้วหรือครับ
เข้าใจแล้วครับ
ได้ผลตรวจสอบลายมือ ในจดหมายลาตายของฮันยูราแล้วเหรอ
ครับ เป็นลายมือของเขาเองด้วย
เขาบอกว่าเป็นลายมือของเธอแน่แท้ 100% เลยครับ
จดหมายฉบับสุดท้ายของฮันยูราได้รับ การยืนยันแล้วว่าเป็นลายมือของเธอเอง 100%
ทำให้กระแสวิพากษ์วิจารณ์นักแสดงสาว ชอนซองอีนั้นรุนแรงขึ้น
คุณยกเลิกสัญญากับชอนซองอี ด้วยสาเหตุนี้หรือเปล่าครับ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ
สัญญาเธอจะหมดสิ้นเดือนนี้อยู่แล้ว
แต่ในเมื่อตอนนี้ เธอไม่มีตารางงานใดๆเลย
เราจึงต้องยุติสัญญาลงเท่านั้นครับ
ผมได้ยินมาว่าตอนนี้ คุณชอนซองอีเอาแต่อยู่ที่บ้าน
คุณพอจะทราบบ้างไหมครับ ว่าตอนนี้เธอทำอะไรอยู่
เพื่อผ่อนคลายความเครียดที่ก่อตัวมากขึ้นๆ
ตอนนี้เธอจึงพักผ่อนอยู่เฉยๆ
ด้วยการอ่านหนังสือ ฟังเพลง และนั่งสมาธิบ้าง
เท่าที่ผมทราบ ตอนนี้เธอพยายาม ฝึกควบคุมให้จิตใจสงบน่ะครับ
ตายแล้ว
ถ่ายหนัง
บอม สายแล้วนะ ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน
ผมอยู่ที่กองครับ
ที่กองเหรอ
ผมอยู่ที่กองถ่ายทำละครของพี่เซมีครับ
ไม่ได้นะ อย่าไปนะ
ขอร้องล่ะ
คัท
โอเค
ดีมาก เซมี
ดีมาก ทุกๆคน
ทำได้ดีมากทุกคน
คุณเล่นฉากยากๆแบบนั้น ในเทคเดียวได้ยังไงกัน
พอเราเปลี่ยนนักแสดงนำหญิงแล้ว บรรยากาศ ก็ดูเหมือนว่าจะเปลี่ยนไปด้วยเลย
ทุกคน ไปกินมื้อเย็นด้วยกันนะ
พี่ครับ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
ไม่มี ฉันก็แค่สงสัย ว่านายอยู่ไหนเท่านั้นเอง
ดูเหมือนว่านาย จะมีกินเลี้ยงต่อนะ รีบๆไปสิ
นี่ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย
ข้อความแรก
คุณโดมินจุนคะ ฉันเจ้าของร้านฮงอินนะคะ
คือว่า คุณมาขอยืมหนังสือออกใหม่ แต่ไม่ยอมเอามาคืนได้ยังไงกันคะ
ที่ฉันยอมให้คุณยืมโดยไม่ต้องมีบัตรสมาชิก ก็เพราะว่าคุณทำให้ฉันประทับใจ
แต่คุณกลับตอบแทนด้วยการ ยืมหนังสือไปไม่ยอมคืนแบบนี้
ฉันขอให้คุณรีบเอากลับมาคืนโดยเร็วที่สุดนะคะ
ข้อความที่สอง
นี่ ฉันชอนซองอีเองนะ
คนเป็นผู้จัดการออกไปข้างนอก โดยไม่บอกกล่าวกันเลยได้ยังไง
คุณไปไหนน่ะ
โทรหาฉันด้วยนะ
คุณช่วยซื้อโทรศัพท์สักทีได้ไหม
นั่นน่ะเป็นของจำเป็นสำหรับ คนเป็นผู้จัดการเลยนะ
ขอโทรศัพท์มือถือที่สามารถ รับสัญญาณได้ดีๆหน่อยครับ
เดี๋ยวนี้ โทรศัพท์ทุกเครื่องก็ สามารถรับสัญญาณได้ดีหมดแหละครับ
เอาอันที่ดีที่สุดที่มีอยู่แล้วกันครับ
นายจะมาพรีเซนต์อะไรฉัน ฉันยุ่ง
เป็นงานใหญ่เลยล่ะครับ
ถ้าพ่อไม่ฟัง พ่อจะต้องเสียใจ
ผมไม่ได้จะมาพูดในฐานะ คนเป็นลูกพูดกับพ่อนะครับ
นี่เป็นการนำเสนอในฐานะพนักงานคนหนึ่ง ของเอสแอนด์ซีกรุ๊ป
เข้าเรื่องเถอะ มีอะไร
เอสแอนด์ซีกรุ๊ปทำธุรกิจต่างๆมากมาย ทั้งห้างสรรพสินค้า ยานยนตร์ โรงภาพยนตร์ อพาร์ทเม้นท์
และแม้แต่เครื่องใช้ไฟฟ้า
แต่น่าเสียดาย มีอยู่ วงการหนึ่งที่พลาดไป
นั่นก็คือ.. เปิดหน้าต่อไปสิครับ
กระแสหลักของเกาหลี: ธุรกิจการบันเทิง
พอได้แล้ว
นี่แตกต่างจากเอเจนซี่อื่นๆนะครับ ได้โปรด เปิดหน้าต่อไปด้วยนะครับ
ความแตกต่างนั้นก็คือ เราจะเป็น เอเจนซี่ให้นักแสดงเพียงคนเดียวเท่านั้น
นักแสดงที่ยังไม่เซ็นสัญญากับเอเจนซี่เจ้าไหน และเป็นนักแสดงที่เหนือกว่าใครๆในเกาหลีใต้
ซุปตาร์แห่งเอเชีย ซึ่งคนๆนั้นก็คือ
ชอนซองอีแฟนของผมครับ
ฉันมีนัดตีกอล์ฟ
ชอนซองอี
พอได้แล้ว - เพื่อชอนซองอีนะครับ
ชอนซองอี...
โอ๊ะๆๆ...
เดี๋ยวครับ เดี๋ยว
ได้โปรด... ตั้งบริษัทเพื่อ คนหนึ่งคนเดียวให้ผมด้วยครับ
แกชอบเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
ครับ
งั้น ขอฉันคิดดูก่อน
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันอนุญาตนะ
ทำไมผมต้องให้พ่ออนุญาตด้วย นั่นขึ้นอยู่กับซองอีต่างหาก
ผมรอคอยเธอมามากกว่า 10 ปี เพื่อให้เธอยอมรับผม
เฮ้อ...
ได้โปรดตั้งบริษัท เพื่อคนๆนั้นให้ผมด้วยนะครับ
สิ่งที่ผมมีอยู่ก็คือ ความร่ำรวยของคุณพ่อนี่แหละ
พูดถึงแล้ว พ่อจะล้มละลายไม่ได้เด็ดขาดนะพ่อ
- ไอ้นี่ -- โอ๊ย
หน้าหนาวปีนี้นี่หนาวจริงๆนะ ว่าไหม
-แต่แค่เพราะความหนาว - หนาวมาก
คุณผู้ชมจะละเลยไม่ดูแลร่างกายไม่ได้นะคะ
โธ่เอ๊ย... ไม่มีทางอ่ะ ไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นแย่แน่ๆ
ถ้ามัวแต่เอื่อยเฉื่อยอยู่บ้าน จะต้องมีอะไรบางอย่างใหญ่ขึ้นมาแน่ๆค่ะ
คุณจะมีหน้าท้อง ใหญ่เท่านี่เลยค่ะ แล้วทีนี้จะทำอย่างไรดีล่ะคะ
เดี๋ยวนี้คุณยุ่งมากเลยใช่ไหมคะ คุณคงเหนื่อยมากใช่ไหมคะ - ตายแล้ว
นี่คุณจัดสรรเวลาการออกกำลังกายอย่างไรกันคะ -- ตายแล้ว ท่าทางน้ำหนักฉันจะขึ้นนะเนี่ย ทำยังไงดี...
ตั้งแต่นี้ไป ไม่ต้องเป็นกังวลเลยค่ะ
เพราะสิ่งที่คุณต้องทำก็แค่
ใส่สิ่งนี้ 30 นาที จากนั้น...
ไม่นาน คุณก็จะเห็นผลที่น่าพึงพอใจ -- มีแบบนี้ด้วยเหรอ ที่ผ่านมา ฉันออกกำลังกายแทบตายไปเพื่ออะไร
คือว่า... ปกติคุณซิทอัพกี่ครั้งคะ
ว่ากันว่าการออกกำลังกายเพื่อหน้าท้องส่วนบน ส่วนล่าง และข้างๆนั้นแตกต่างกัน แต่... -- หึ้ย
แต่เพียงแค่ใส่สิ่งนี้ คุณก็จะสามารถ ออกกำลังกายทุกส่วนได้พร้อมๆกัน
โอ๊ย ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่นะ
ฮัลโหล
ผมเอง โดมินจุน
อ้อ รีบๆพูดมา ฉันยุ่ง
นี่เบอร์ผมนะ
คุณซื้อโทรศัพท์เหรอ
ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน
ทำไม
เราควรจะประชุมกันหน่อยนะ จะไม่ประชุมกันหน่อยหรือไง
ตอนนี้คุณต้องดูแลซุปตาร์อย่างฉันนะ
คุณอยากจะประชุม ตารางงานวันนี้คุณมีอะไร
อืม... ถึงแม้ว่าหลังๆ จะไม่ค่อยมีคนเสนองานมา...
แต่โฆษณาโยเกิร์ต บะหมี่ กาแฟ อาหารสำเร็จรูปทุกอย่างและอื่นๆมากมาย...
ฉันเคยถ่ายโฆษณามามาก คุณก็รู้ดี
หลังจากที่ฉันกลับมามีชื่อเสียงเหมือนเดิมแล้ว ฉันจะมาถ่ายโฆษณาของพวกนี้อีกแน่ๆ
อย่างนั้นแล้ว คุณไม่คิดว่าฉัน ควรแสดงให้พวกเขาเห็นสกิล การพัฒนาด้านการกินของฉันหน่อยเหรอ
ดังนั้น ระหว่างช่วงว่างงานแบบนี้ ฉันเชื่อว่า
การมีประสบการณ์กับอาหาร ที่หลากหลายนั้น สำคัญมาก
แล้วยังไง
มื้อเย็นนี้จะกินอะไรดี ผู้จัดการโด
อย่างเช่น ฉันต้องการปลิงทะเล
ฉันอยากจะกินปลิงทะเลก่อนจะหมดฤดูหนาวนี้
เราจะไปหาปลิงทะเลได้จากที่ไหนบ้าง
ร้านซูชิเหรอ หรือว่าห้างฯ
หรือว่าตลาดของทะเลสดโนรยางจินดี
ที่ตลาดราคาคงจะถูกกว่าใช่ไหม
คุณอยากจะประชุมเรื่องนี้น่ะเหรอ...
ตลอด 15 ปีที่ผ่านมา ฉันกินอกไก่ หรือไม่ก็ผักกาดเป็นมื้อเย็นมาตลอด
ตั้งแต่นี้ไป ทุกๆมื้อ จะเป็น กำหนดการที่สำคัญที่สุดสำหรับฉัน
ฉันจะขอบคุณมากถ้าคุณจะให้ความสนใจ เรื่องนี้เหมือนกันกับฉัน และช่วยแสดงความคิดเห็นดีๆบ้าง
ดึกป่านนี้ ยังมีใครมาอีก...
ใครครับ
เอาของมาส่งครับ
- ผมไม่เคยสั่ง- -- ค่ะ รอสักครู่ค่ะ
เปิดประตูให้เขาสิ
ผมไม่เคยสั่งของ
ฉันสั่งเอง ช่วงนี้ฉันว่าง
ฉันก็เลยดูรายการช็อปปิ้งบนทีวี โลกใบใหม่เลยล่ะ มีแต่ของดีๆทั้งนั้น
แล้วคุณให้มาส่งที่บ้านผมทำไม
เพราะฉันคือชอนซองอี แล้วชอนซองอีจะไปรับพัสดุด้วยตัวเองได้ยังไง
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็จะมีมาส่งอีก 2 อย่าง รับให้ฉันหน่อยนะ
ก็คุณเป็นผู้จัดการของฉันไม่ใช่เหรอ
ใครเป็นผู้จัดการคุณกัน-
คุณชื่อ... ผู้จัดการโดใช่ไหมครับ ช่วยเซ็นตรงนี้ด้วยครับ
นั่นอะไรน่ะ
กันจางเกจัง (ปูหมักซอสถั่วเหลือง) คุณมีข้าวใช่ไหม
ได้กินกับข้าวอุ่นๆแล้วล่ะก็ อร่อยเหาะ
คุณจะไปไหนน่ะ
กินด้วยกันนะ ฉันไม่ใช่คนขี้เหนียว ที่จะเม้มไว้กินคนเดียวหรอก
ผมบอกคุณแล้วไง ว่าผมไม่ชอบกินข้าวกับคนอื่น
แต่ฉันไม่ชอบกินข้าวคนเดียวนี่
โธ่เอ๊ย... ฉันน่าจะไปจับปู มาหมักเพิ่มเองนะเนี่ย...
เฮ้อ... เดี๋ยวนะ
โธ่... มีแต่น้ำซอส
อะไรกัน ไหนบอกว่ามีไข่ปูเต็มตัวเลยนี่
โอ๊ย ฉันโดนหลอก
คนพวกนี้คงจะไปแอบซุ่มอยู่ ที่โบติโกแกตอนกลางคืน...
ทนอะไรนะ ("โบติ-" = อดทน)
คือว่าจะมีสันเขาที่เรียกว่า "โบติโกแก" อยู่ระหว่างยักซูดงกับฮันนัมดงน่ะ
แล้วยังไง
สมัยก่อน พวกพ่อค้าจะปีนผ่านทางนั้น
ทางนั้นทั้งแคบและกันดาร ก็เลยมีพวกโจรคอยแอบซุ่มอยู่ที่นั่น
เวลาเจอคนชั่วที่โกงและหลอกลวงคนอื่น ชาวบ้านก็จะเรียกคนๆนั้นแบบนี้
"คนที่ไปแอบซุ่มอยู่ที่โบติโกแกตอนกลางคืน"
เฮ้อ... นี่คุณไม่ได้ใช้ คำด่าโชซอนมาสักพักแล้วนะ
ตอนแรก "บยุนจางยอน" คราวนี้ "โบติโกแก" เหรอ
คุณไปรู้มาจากไหนน่ะ หรือคุณชอบดูรายการด้านการศึกษา
อ้อใช่ ถึงเวลาดูละครแล้ว ไปกินในห้องนั่งเล่นกันเถอะ
คุณต้องกินบนโต๊ะอาหารสิ (ห้องกินอาหาร) ผมเกลียดการไปนั่งกินเรี่ยราดไม่เป็นที่จริงๆ
โธ่เอ๊ย ... แต่งหน้ายังไงกันน่ะ
แต่งหน้าอย่างกับแต่งหน้าเค้กเลย คุณว่าไหม
สวยออก
คุณทำแบบนั้นได้เหรอ
เฮ้อ... ไม่ใช่แบบนั้นสิ
ไม่รู้หรือไง อารมณ์ล่ะ
พยายามแสดงด้วยสมองตลอด ไม่เคยแสดงออกมาจากใจเลย
ถ้าเจอกันคงต้องแนะนำหน่อยแล้ว
จะกินก็กิน จะดูก็ดู
ดูสิๆ นั่นไม่ใช่น้ำตาจริงนะนั่น น้ำตาเทียมชัดๆ น้ำตาเทียม
ถ้าร้องไห้จริงๆ น้ำตา มันไม่ไหลลงมาสวยๆแบบนั้นหรอก
มันจะไหลจากมุมนี้ แล้วก็จะมีน้ำมูกออกมาด้วย
น้ำมูกน่ะ ดูน่าเกลียดเลยล่ะ ว่าไหม
คุณก็รู้ใช่ไหม ถ้าร้องไห้จริงๆ จะต้องเป็นแบบนั้นน่ะ
ผมไม่ได้สงสัย เลิกอธิบายได้แล้ว
คุณช่วยหยิบทิชชู่ให้ฉันหน่อยได้ไหม
อยู่ตรงนี้อยู่แล้วเหรอเนี่ย
อื้ม อยู่ตั้งนานแล้ว
มันอยู่ตรงนั้นนี่... ฉันเห็นนะ
คุณคงตาฝาดไปน่ะ
จริงๆนะ ยอดคนดูคงจะดิ่งลงเหวแน่ๆ
เฮ้อ... ฉันอุตส่าห์ดึงเรตติ้งขึ้นไปถึง 17% ด้วยการแสดงด้วยจิตวิญญาณของฉัน
พอไม่มีชอนซองอีเล่นแล้ว พวกเขาคงจะบ้าตายแน่ๆเพราะเรตติ้งดิ่งเหว
คนดูเดี๋ยวนี้น่ะเย็นชาจะตาย
ฉันว่านะ... เรตติ้งวันพรุ่งนี้ก็คงจะ...
8% ล่ะมั้ง
คุณรู้ได้ยังไง
ฉันอยู่ในวงการนี้มา 15 ปี
ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญ
แค่มองปราดเดียวก็รู้แล้ว
สูงสุดที่ทำได้ก็คงแค่... 8% ล่ะมั้ง
ฉลองเรตติ้งคนดูทะลุ 20%
เอาล่ะๆ
ผมก็กังวลอยู่ แต่ต้องขอบคุณคุณเซมี
แม้แต่ชอนซองอียังไม่สามารถทำให้เรตติ้ง ขึ้นสูงถึง 20% คุณทำได้อย่างไรกันครับ
อ้อ มีพาดหัวข่าวหลายอันเลยนะครับ
"ความสามารถที่ซ่อนเร้นของยูเซมี", ไม่ก็ "ความรุ่งโรจน์ของนักแสดงสมทบสาว"
ขอบคุณทุกคนมากนะคะ
วันนี้ฉันจะเลี้ยงทุกคนเองนะคะ
มาที่ร้านฮันกุกคัลบีกันนะคะ
ยูเซมี ยูเซมี ยูเซมี ยูเซมี ยูเซมี
ทนายจาง ทำไมนายเดินเร็วจังล่ะ
ฉันเดินเร็วเหรอ
นายโกรธอะไรฉันเหรอ
ทำไมฉันต้องโกรธนายด้วย
ฉันหมายถึง นายบอกอยู่ตลอด ว่าให้ฉันซื้อโทรศัพท์มาใช้
นี่ฉันก็ซื้อแล้ว แล้วก็ให้เบอร์ กับนายแล้วด้วย แล้วทำไมยังโกรธฉันอีก
ฉันบอกให้นายซื้อโทรศัพท์มาใช้ มาตลอด 10 กว่าปี
แต่นายไม่เคยฟังฉันเลย
แล้วตอนนี้นายซื้อทำไม ทั้งๆที่เหลือเวลาอีกแค่ 2 เดือน
ก็ ฉันคิดว่ามันอาจจำเป็น...
ขอฉันดูโทรศัพท์นายหน่อยสิ
ชอนซองอี (โทรด่วน # 1)
ฉันคิดว่าคงต้องโทรหาเขาอยู่บ่อยๆน่ะ
ดูสิ อันดับ#2 เป็นนายนะ ทนายจาง
ใครบอกนายว่าฉันสนเรื่องแบบนี้-
จะ #1 หรือ #2
ใครสนกัน
นายอยากให้ฉันตั้งนาย เป็นเบอร์ #1 ใช่ไหม
เฮอะ... ให้ตายเถอะ ใครสนกัน-
เด็กชะมัด ช่างมันเถอะ
รอฉันด้วยสิ
ฮัลโหล
อ้อ ผมออกมาทำธุระข้างนอกน่ะ
เป็นผู้จัดการแบบไหนกัน ออกไปข้างนอกตลอดเลย
ถ้าคุณจะออกไปข้างนอกก็น่าจะบอกฉันสิ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
มีสิ
แล้วเรื่องมื้อเที่ยงเราล่ะ
ฉันอยากจะกินอุด้ง
อะไรนะ แค่นี้นะ
เฮ้อ... ฉันหิวนะ
พี่ครับ
อะไรกันน่ะ นายไม่ได้ตามดูแลยูเซมีอยู่เหรอ นายมาทำอะไรที่นี่
นี่ครับ พี่ทิ้งนี่ไว้ในรถน่ะครับ
อ้อ ใช่
ผมจะรอพี่นะครับ
สงสัยว่าผมจะเคยชินกับผู้หญิงใจร้าย
พี่เซมีเขาดีกับผมมากเลยครับ แต่มันอึดอัด แล้วก็รู้สึกแปลกๆนิดหน่อย
ผมคิดถึงคำด่าและการใช้กำลังของพี่จริงๆนะ
อดทนรอหน่อยล่ะกัน
พอฉันกลับมามีชื่อเสียงได้อีกครั้ง ฉันจะเอานายให้หนักเลย
จะโยนทิ้งก็น่ากลัว
แต่จะเก็บเอาไว้ ก็ยิ่งน่ากลัวกว่า อ๊า
นี่อะไรน่ะ
ฉันอยากจะกินอะไรที่มีข้าวนี่นา
แต่ฉันอยากกินอุด้งมาก
ว่าแต่ นายเป็นอะไรไป
ตลอด 30 ปีที่ผ่านมานี่ เราไม่เคยได้กินข้าวด้วยกันเลย
แต่คราวก่อน เราได้กินข้าวด้วยกัน ที่บ้านของนาย แล้ววันนี้...
การกินอาหารนี่ก็แปลกดีนะ
พอฉันเริ่มได้กินข้าวกับคนอื่น ตอนนี้ การกินข้าวคนเดียว
ทำให้ฉันรู้สึกเหงานิดหน่อย
งั้นต่อไป เราก็ควรจะกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ
ได้สิ
อ้อ คุณครับ ผมขออุด้งกลับบ้านที่นึงนะครับ
ได้ครับ
ม-ไม่สิ
สั่ง 2 ที่ครับ
นายสั่งไปทำไมตั้ง 2 ที่
คือ...
ฉันจะเก็บเอาไว้กินทีหลังน่ะ
ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
หนาวน่ะ
ก็หนาวน่ะสิ นี่มันฤดูหนาวนี่นา
นายหนาวเหรอ
ปกตินายไม่ค่อยรู้สึกหนาวนี่นา
สงสัย...
จะหมายความว่าเวลาที่ฉันจะต้องไป ใกล้เข้ามาแล้วสินะ
ร่างกายของฉันก็เลย... ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป
นั่งตรงนี้นะจ๊ะ
ดีมาก
ปล่อยฉันไปจากที่นี่เถอะ
ฉันไม่ได้บ้า
-ฉันรู้สึกเหมือนว่าจะเสียสติ ถ้าต้องอยู่ที่นี่ต่อ - นี่อะไรน่ะ
บอกฉันมา
คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
คนๆนั้นจับฉันมาขังที่นี่
เพราะว่าฉันรู้ความลับของเขา
ความลับอะไร
นี่อะไรกันน่ะ
- ฉันบอกคุณไม่ได้ - นี่เป็นหนังถ่ายเองเหรอ
พาฉันออกไปจากที่นี่เถอะนะ
หรือเป็นการล้อเล่นอะไรสักอย่าง
คุณอยู่ให้ห่างจากเขาไว้ด้วย -- ผู้หญิงตรงหน้าฮันยูราคนนั้นเป็นใครกัน
ไม่อย่างนั้น เขาก็อาจจะฆ่าคุณก็ได้
คุณพูดเหมือนว่าจะไม่ซื้อมาให้ฉันนี่นา
มีคนให้ผมมา ผมก็เลยเอามาด้วย
มีสองที่นี่ คุณยังไม่ได้กินอะไรมาใช่ไหม
ยัง
งั้นดีเลย มากินด้วยกันเถอะ
เดี๋ยวผมค่อยไปกินคนเดียวทีหลัง...
กินก็ได้
เรื่องมันยิ่งยุ่งยากขึ้น
เริ่มได้เลย
เริ่มอะไรครับ
มีอะไรเหรอครับ
มีเรื่องที่ต้องสะสางนิดหน่อยน่ะ
- มีอะไรเหรอ -- คืนนี้ผมจะไปดินเนอร์กับชอนซองอี
พี่บอกว่าเราน่าจะไปกินด้วยกันสักครั้ง พี่จะมาด้วยไหมล่ะครับ
ทำยังไงดีล่ะ คืนนี้ฉันมีนัดแล้วด้วยสิ
อย่างนั้นเหรอครับ
แล้วคืนพรุ่งนี้ล่ะครับ
ก็ได้นะ
ตกลงตามนั้น ผมขอไปถามชอนซองอีก่อนนะครับ แล้วจะบอกอีกที
ได้
บางทีคืนพรุ่งนี้ ซองอี...
อาจจะมาดินเนอร์ด้วยกันไม่ได้ก็ได้นะ
คุณไปซื้อมาจากไหน อร่อยมากเลย
ร้านนี้เปิดมา 50 ปีแล้วนะ ตกทอดมา 3 รุ่นแล้ว
อ๋อเหรอ มิน่าล่ะ
แต่ก็ไม่อร่อยเท่ากับรุ่นแรกหรอก
อย่างกับคุณเคยกินอย่างนั้นแหละ
คนอื่นๆเขาไม่ว่าคุณเหมือนคนแก่บ้างเหรอ
คุณก็ดูปกตินะ แต่เหมือนกับว่า ลึกๆข้างในคุณเหมือนคนแก่เลย
สวัสดีค่ะ
ออกมาแล้วเหรอคะ
วันนี้เหรอคะ เดี๋ยวนะคะ ขอฉันเช็คตารางเวลาก่อน
ฉันพอมีเวลาค่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบไปนะคะ
ค่ะ เดี๋ยวฉันจะมีงานต่อน่ะค่ะ... ได้ค่ะ
ผู้จัดการโด มีงานแล้ว
- งานอะไร -- ฉันสั่งชุดไว้แล้ว จะใส่ตัวไหนดีนะ
ฉันไม่ได้ออกจากบ้านมาสักพักแล้ว จะใส่ตัวไหนดีน้า
นั่นอะไรน่ะ
อ๋อ นั่นน่ะเหรอ แฟนคลับคนหนึ่ง ส่งตุ๊กตาหมีมาให้เป็นของขวัญน่ะ
น่ารักใช่ไหมล่ะ
คุณทำอะไรน่ะ
นั่นอะไรน่ะ
ใครกันที่คอยจับตาดูฉันอยู่
ทำไมกัน
ยอมสละทั้งเงิน ทั้งเวลา พยายามขนาดนี้...
คนๆนั้นเขาเกลียดฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ
เสร็จธุระแล้วก็ออกมานะ
อย่าไปไหนนะ
ไม่ไปไหนหรอก
ขอบคุณนะ
ฉันว่าจะโทรหาเธออยู่เลย...
เธอพอมีเวลาบ้างไหม
ฉันดูละครเธอด้วยนะ
อ้อ เหรอ
เรื่องคราวก่อน ฉันคิดว่าเราเข้าใจผิดกันนะ...
ฉันไม่ได้เข้าใจอะไรผิดหรอก
คืนนั้น เธอกลับไปหลังจากที่ ได้ข้อความจากผู้กำกับ
แล้วเธอก็โกหกฉันว่าแม่เธอบาดเจ็บ
ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอ บอกผู้กำกับไปแล้วว่าเธอจะทำ
เธอโกหกฉันว่าจะไม่ทำทำไม
เธอคิดว่าฉันจะห้าม ไม่ให้เธอทำอย่างนั้นเหรอ
ฉันกลัวว่าเธอจะเสียใจ
เพราะว่าฉันเป็นเพื่อนของเธอ
ถ้าฉัน คนที่เธอไม่เคยคิดว่า เป็นคู่แข่งเธอเลย ได้มาแทนที่เธอ
เธอก็คงจะเสียหน้า และรู้สึกไม่ดีได้
ฉันมองข้ามเธอเหรอ
เธอคิดว่าฉันมองข้ามเธอ
ก็เลยขอผู้กำกับให้มีเธอเข้ามาเล่นในละคร หรือหนังด้วยกันกับฉันแทบทุกเรื่องน่ะเหรอ
เธออิจฉา
เธอชอบเอาชนะ แต่เธอ
เธอไม่เคยระวังตัวกับฉัน หรือคิดว่า ฉันเป็นศัตรูเลย เธอแค่ ต้องการให้ฉันอยู่ใกล้ๆเธอ
เธอคิดว่าฉันโง่เหรอ
โง่จนไม่รู้ว่านั่น หมายความว่ายังไงเลยเหรอ
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ชอบมากๆที่ต้องอยู่ ในตำแหน่งนั้น แต่เพราะว่าไม่มีทางเลือก
ฉัน ที่ต้องยืนอยู่ตรงนั้น
และฝืนยิ้มให้กับเธอ...
เธอเคยคิดบ้างไหมว่าฉันจะรู้สึกยังไง
ฉันคิดว่า...
เธอ
ขอแค่สักครั้ง
ที่จะอิจฉาฉัน
ระวังตัวเองจากฉัน
และแข่งกับฉัน
ยูเซมี นั่นเพราะ...
ฟังฉัน ฉันฟังเธอมาตลอด
แต่นี้ไปเธอต้องฟังฉัน
เธอคาดหวังอะไร
เธอคิดว่าฉันจะเสียใจ ที่แย่งตำแหน่งเธอไปน่ะเหรอ
สิ่งที่เธอได้มา โดยไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆเลย
ด้วยความพยายามของฉัน
ฉันเริ่มได้มันมาแล้ว
เสียใจเหรอ
ไม่เลยสักนิด
เธอ...
เธอเคยคิดว่าฉันเป็นเพื่อนเธอบ้างไหม
อ่า...
เรื่องนั้น ขอโทษด้วยนะ
ไม่เลยสักครั้ง
หลายครั้งที่ฉันรู้สึกจะบ้า หลังจากที่ต้องตกต่ำถึงขีดสุด
แต่ก็ยังดีนะ
ที่ทำให้ฉันสามารถแยกแยะว่าใคร
เป็นมิตรแท้หรือมิตรจอมปลอม
บางครั้ง การที่ชีวิตเราต้องเจอปัญหา
ฉันเชื่อว่าอาจจะเป็นโอกาส ที่พระเจ้าทรงหยิบยื่นให้
เพื่อให้เราได้รู้ว่าใคร เป็นมิตรแท้ และใครไม่ใช่
ชุดโรงพยาบาลอีกแล้ว
ฉันต้องตรวจด้วยเหรอ
ฉันแค่หมดสติไปเพราะตกใจ เลือดไม่ออกเลยด้วยซ้ำ
ถึงแม้ว่าจะไม่มีบาดแผลที่เห็นได้ชัด แต่คุณก็ต้องตรวจก่อน
อาจจะมีเลือดออก ถึงแม้ว่าจะ มีโอกาสหนึ่งในล้าน แต่ก็เป็นไปได้ ว่าจะมีอาการเลือดออกภายในร่างกาย
คุณเลยต้องทำซีทีและเอ็มอาร์ไอสแกน เพราะฉะนั้น อยู่เฉยๆ
ฉันสงสัยมาตั้งแต่คราวก่อนแล้ว ผู้จัดการโด
คุณฝันอยากเป็นหมอเหรอ
รู้แค่ว่าผมเก่งกว่าหมอหลายๆคนด้วยซ้ำก็พอ
สวัสดีครับ
จับตัวได้ไหมครับ
ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละครับ
ใครเป็นคนข่มขู่ฉัน
คุณบอกว่าเขาใส่หมวกกันน็อคใช่ไหม
ต้องเป็นเขาแน่ๆ คนที่ส่งจดหมายขู่ฆ่า กับตุ๊กตาหมีนั่นด้วย
แถมเขายังส่งรูปที่มีเลือดนั่นมาด้วย
โชคดีที่เขาถูกจับแล้ว
คนเลว
บอกเขาว่าฉันจะไม่ยอมความ
แต่...
ตอนที่เกิดอุบัติเหตุก่อนหน้านี้
ฉันเห็นคุณอยู่ในรถนะ ผู้จัดการโด
แต่คุณออกมาช่วยฉันภายใน ไม่ถึงวินาทีเดียวได้ยังไง
คุณตาฝาดแล้วล่ะ
ไม่นะ ฉันเห็นจริงๆ...
ผมกลับก่อนล่ะ พักผ่อนซะ
ผมบอกแล้วไงว่าเป็นการล้อเล่น
ผมจะล้อเล่นไม่ได้เลยหรือไง
นี่มันพยายามฆ่าชัดๆ
เล่นตลกเหรอ
ผมก็แค่ลองทำดูครั้งเดียวเอง
แค่เพราะว่าเหยื่อเป็นดารา คุณไม่สอบสวนรุนแรงไปหน่อยเหรอ
ผมเพิ่งหกล้มบนดาดฟ้าด้วย ข้อเท้าผมก็เจ็บนะ
ผมโดมินจุนครับ
คนที่แจ้งความหรือครับ
เขาเป็นคนร้ายเหรอครับ
คนนี้หรือครับ
เขาจะมาช้าหรือเปล่านะ
ผมจะฉีดยาให้นะครับ
ค่ะ
ผู้จัดการโด แวะโนรยางจิน ซื้อปลิงทะเลมาให้ด้วยนะ
ถ้าจะให้พูดให้หมด
วันพฤหัสบดีก่อน คุณส่งรูปเปื้อนเลือด
ไปที่บ้านคุณชอนซองอี
ผมแค่จะบอกให้เขาสำนึกผิด ก็เขาฆ่ายูราของเรานี่นา
เมื่อวันอาทิตย์ คุณส่งหนูตายไป...
ถูกเหมือนกันใช่ไหม
ก็เห็นๆอยุ่ว่าเขา ไม่มีสำนึกรู้สึกผิดเลยนี่
และวันนี้ประมาณ 4 โมงเย็น - ด้วยโถแก้ว...
ผมว่ามีอีกอย่างนะ
ตุ๊กตาหมีที่มีกล้องซ่อนอยู่
อ้อ ครับ
นายส่งตุ๊กตาหมีที่มี กล้องซ่อนอยู่ไปด้วยหรือเปล่า
นั่นไม่ใช่ผม
ผมยอมรับเรื่องอื่นๆแล้ว
ทำไมผมต้องยอมรับเรื่องนี้ด้วย
ก็ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ได้ส่งไป
นอกเหนือจากไอ้หมอนี่อีกเหรอ
ยังมีคนอื่นที่ตามข่มขู่ชอนซองอีอีกหรือ
ผู้จัดการโด
หมายเลขที่ท่านเรียก...
ช่วยฉันด้วย
ผู้จัดการโด
ช่วยฉันด้วย
โดมินจุน
♫ ฉันรู้สึกว่าฉันรัก ฉันอดที่จะรักไม่ได้ ♫
♫ ในดวงตาของฉัน ในหัวใจของฉัน ♫
มาม๊า มาม๊า มาม๊า
หม่ำนะ หม่ำนะ หม่ำนะ
ฉันจะกินให้หมดเลย
อ๊า
ตุ๊กตาหมี ตุ๊กตาหมีน่ารัก
ทุกคนพูดตามนะ
บู
♫ ฉันยิ้มอยู่ ♫
นั่งตรงนี้นะจ๊ะ
พาฉันออกไปจากที่นี่ที
นี่อะไรน่ะ
ฉันไม่ได้บ้านะ ฉันอยู่ที่นี่ จนจะบ้าตายอยู่แล้ว
คุณทำอะไรน่ะ
คุณให้ยาอะไรกับเขา ทำไมเขา จึงหลับไปไม่รู้ตัวล่ะ
ไอ้เฮงซวยนั่น ฉันจะฆ่ามันด้วยมือฉันเอง
คนๆนั้นหยุดรถ แล้วก็หายตัวไปอย่างนั้นเหรอ
มันชัดเจนเกินกว่าจะเป็นความฝัน
แต่จะบอกว่าเป็นความจริงก็ไม่น่าจะใช่
ใครกันจู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นมา
ผมก็ไม่ทราบครับ
ผมไม่ทราบจริงๆ
มาอยู่ที่นี่สักพักเถอะนะ
เวลาฉันกำลังตกอยู่ในอันตราย แปลกมาก คุณก็มาอยู่ข้างๆฉัน
ฉันเห็นผู้ชายคนนั้นเมื่อ 10 ปีก่อน
นายคิดว่าจะเป็นยังไง ถ้าฉันบอกซองอีเรื่องนี้